Modlitwa św. Bernarda

Modlitwa św. Bernarda to modlitwa maryjna, pochodząca prawdopodobnie z XII wieku. Za jej twórce uważa się Bernarda z Clairvaux, który słynął z miłości do Matki Bożej i licznych cudów.

Kim był św. Bernard?

Święty Bernard, znany też jako Bernard z Clairvaux (a we Francji jako Bernard de Fontaine), żył na przełomie XI/XII wieku. Był Francuzem, urodzonym w Fontaine nieopodal Dijon, mnichem cysterskim, opatem klasztoru w Clairvaux, uznanym potem za doktora Kościoła. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję arcybiskupa elekta Mediolanu. Potocznie zaś zwano go Doktorem Miodopłynnym, gdyż był wyśmienitym oratorem, słowa płynęły z jego ust niczym przysłowiowy miód na duszę. Był wybitnym teologiem, uczonym i filozofem. Zasłynął jako propagator II krucjaty, a także jako twórca mistyki oblubieńczej. Święty Bernard urodził się w arystokratycznej rodzinie, dzieciństwo spędził na zamku, miał 5 braci i siostrę. Wszystkich braci przekonał z czasem, by wstąpili do klasztoru – sam rozpoczął życie zakonne w wieku 21 lub 22 lat – podobnie było z wujem i 30 innymi mężczyznami. Założył klasztor w Clairvaux i został jego pierwszym opatem, przyczynił się do wielkiego rozkwitu cystersów, a także zreformował regułę zakonną, wielką uwagę zwracając na kontemplację. Był wielkim propagatorem kultu maryjnego, dziennie pozdrawiał Matkę Boską słowami „Ave Maria!” (według legendy raz odpowiedziała mu na to powitanie słowami „Salve Bernarde!”). Podobno to on wymyślił i spisał regułę templariuszy. Zasłynął wieloma cudami, z którym najbardziej znanym jest tak zwana „laktacja św. Bernarda”, odnosząca się do spotkania mnicha z Matką Boską i Jezusem w katedrze w Spirze – Maryja nakarmić miała go tam mlekiem z własnej piersi. Świętym został już w roku 1174 (jest też uznawany za świętego w kościele anglikańskim). Uchodzi za patrona wielu miast, regionów, ale też cystersów, pszczelarzy, do niego zwracamy się w przypadku klęsk żywiołowych.

Dla kogo jest modlitwa św. Bernarda?

Modlitwa św. Bernarda, znana pod nazwą „Memorare” („Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo”), skierowana jest do Matki Bożej, a odmawiana zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych, trudnych, wręcz beznadziejnych, kiedy potrzeba cudu. To jedna z ulubionych modlitw Matki Teresy z Kalkuty. To całkowite zawierzenie Maryi, prośba o jej wstawiennictwo i pomoc, a przy okazji przyznanie się do swych słabości, tego, że człowiek jest istotą grzeszną, która nie poradzi sobie sama z przeciwieństwami i trudami życia.

Teksty modlitwy św. Bernarda:

Trzeba przede wszystkim podkreślić, że poniżej znajduje się współczesna wersja modlitwy św. Bernarda. W swej oryginalnej formie brzmiała ona nieco inaczej:

Kapłan: Ucieczko grzesznych.

Wierni: Módl się za nami.

Kapłan: Zdrowaś Maryjo itd.

Pamiętaj, o Najdobrotliwsza Panno Maryjo, że od wieków nie słyszano, aby kto uciekając się do Ciebie, Twej pomocy wzywając, Ciebie o przyczynę prosząc, miał być od Ciebie opuszczony. Tą nadzieją ożywiony uciekam się do Ciebie, o Maryjo Panno nad Pannami i Matko Jezusa Chrystusa! przystępuję do Ciebie, staję przed Tobą, jako grzeszny człowiek drżąc i wzdychając. O Pani świata! racz nie gardzić moimi prośbami, o Matko Słowa Przedwiecznego! racz wysłuchać mnie nędznego, który do Ciebie z tego padołu płaczu o pomoc wołam. Bądź mi pomocą we wszystkich moich potrzebach teraz i zawsze, a szczególnie w godzinę śmierci, o Łaskawa! o Litościwa! o Słodka Panno Maryjo! Amen.

Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, 

że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, 

kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa, 

Ciebie o przyczynę prosi. 

Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, 

o Panno nad pannami i Matko, 

biegnę, do Ciebie przychodzę, 

przed Tobą jako grzesznik 

płaczący staję. O Matko Słowa, 

racz nie gardzić słowami moimi, 

ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. 

Amen.