Św. Juda Tadeusz uznawany jest za patrona spraw trudnych i beznadziejnych. Najczęściej właśnie w takich przypadkach, a także 29 października, w dzień jego święta, odmawiana jest Litania do św. Judy Tadeusza.
Litania do św. Judy Tadeusza - tekst
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, módl się za nami
Święta Boża Rodzicielko, módl się za nami
Królowo Apostołów, módl się za nami
Święty Judo Tadeuszu, módl się za nami
Święty Judo, chwalebny Apostole, módl się za nami
Święty Judo, gorliwy wyznawco, módl się za nami
Święty Judo, przyjacielu Chrystusa, módl się za nami
Święty Judo, wierny sługo Boży, módl się za nami
Święty Judo, powołany do głoszenia Ewangelii, módl się za nami
Święty Judo, głosicielu Słowa Bożego, módl się za nami
Święty Judo rozniecający miłość bożą w ludzkich duszach, módl się za nami
Święty Judo, występujący mężnie w obronie wiary świętej, módl się za nami
Święty Judo, który jesteś dla nas przykładem życia chrześcijańskiego, módl się za nami
Święty Judo, który cierpiałeś prześladowania dla wiary, módl się za nami
Święty Judo, potwierdzający własną krwią wiarę w Chrystusa, módl się za nami
Święty Judo, Patronie w sprawach szczególnie trudnych i beznadziejnych, módl się za nami
Abyśmy z naszych grzechów powstali, módl się za nami
Abyśmy szczerze pokutowali, módl się za nami
Abyśmy gorliwymi byli w służbie Bożej, módl się za nami
Abyśmy w dobrym robili postępy, módl się za nami
Abyśmy w zgodzie i jedności żyli, módl się za nami
Abyśmy wiarę zawsze zachowali, módl się za nami
Abyśmy nigdy nie ulegli zwątpieniu, módl się za nami
Abyśmy nigdy nie wpadli w rozpacz, módl się za nami
Abyśmy błądzącym zawsze mogli dopomóc, módl się za nami.
Abyśmy od wszystkich niebezpieczeństw duszy i ciała uwolnieni byli, módl się za nami.
Abyśmy po naszym życiu na ziemi z Tobą się połączyli, módl się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
Módlmy się. Boże, który nas przez Świętego Judę Tadeusza raczyłeś doprowadzić do poznania Swojego Imienia, spraw prosimy Cię abyśmy, oddając Mu należną cześć, coraz bardziej postępowali w dobrym. Amen.
Litania do św. Judy Tadeusza – kiedy odmawiać?
Litania do św. Judy Tadeusza prawdopodobnie wywodzi się z czasów średniowiecza lub późniejszych (wcześniej jego kult był znikomy), nie wiadomo jednak wiele o jej powstaniu ani autorze. Najczęściej odmawiana jest w sytuacjach kryzysowych, przy problemach zdrowotnych, podczas podejmowania ważnych decyzji, a także po utracie bliskich, by odnaleźć ukojenie w wierze. Litania do św. Judy Tadeusza uznawana jest przede wszystkim za modlitwę prywatną, odmawianą osobiście przez wiernego, aczkolwiek równie dobrze może być odmawiana grupowo, wtedy osobie prowadzącej dopowiada się „Módl się za nami”.
Kim był św. Juda Tadeusz?
Juda Tadeusz był jednym z apostołów. Czasem nazywany był też Judaszem, bratem Jakuba, a czasem Lebeuszem (Tadeuszem), a jeszcze w innych przypadkach Judą Jakubowym. Urodził się w Galilei, a zmarł śmiercią męczeńską w Persji, około 80 r. (miał zostać obity na śmierć kijami lub przebity włócznią razem ze św. Szymonem).
Niektóre biblijne teksty wskazują na jego bliskie pokrewieństwo z Jezusem, którego miał być kuzynem, stryjecznym lub ciotecznym bratem (w zależności od źródła). Ba, w apokryfach przedstawiany jest jako przyrodni brat Chrystusa – miał być synem Józefa z Nazaretu z pierwszego małżeństwa! Po śmierci Zbawiciela działał jako misjonarz w Edessie, Libii, Mezopotamii i Persji.
Obecnie uznawany jest za patrona spraw trudnych i beznadziejnych (jest też patronem Armenii; czczony jest także przez kościół prawosławny i ormiański). Relikwie św. Judy Tadeusza znajdują się w Bazylice św. Piotra w Rzymie.
Jeśli chodzi o postać św. Judy Tadeusza, związana jest z nim pewna ciekawa, a mało znana historia. Otóż w pierwszych zapisach jego imię tłumaczone było Judas, podobnie jak Iskarioty, przez wieki i jego, i zdrajcę zapisywano tym samym imieniem (co zresztą jest zgodne z faktami, obaj nosili identyczne hebrajskie imię). Pierwsi chrześcijanie unikali więc modlitw skierowanych do Judy Tadeusza – modlitwa do Judasza mogła być opacznie zrozumiana. Przez kilka wieków Juda Tadeusz był więc najmniej znanym i cenionym apostołem. Sytuacja zmieniła się dopiero, gdy dokonano rozróżniania zapisu imiona na Juda i Judasz. Podobno to rozróżnienie poprzedziła seria objawień – zarówno świętego, jak i Jezusa – dzięki którym zaczął zyskiwać na znaczeniu. A dlaczego stał się patronem spraw beznadziejnych? Tego nie wiadomo, nie wiadomo też, kiedy za takiego zaczął być uznawany – być może wiąże się to z legendą o cudownym uzdrowieniu trędowatego króla Edessy po przekazaniu mu przez św. Judę Tadeusza wizerunku (lub wręcz Całunu Turyńskiego) Jezusa.
Komentarze: