Msze święte Oświęcim - niedziele, święta i dni powszednie

Msze święte w Oświęcimiu mogą zaskakiwać swą różnorodnością, a nieraz i miejscem odprawiania liturgii, co łączy się z tragiczną historią tego miasta.

Msze święte Oświęcim – w cieniu męczeńskiej śmierci

Na terenie Oświęcimia wyznaczonych jest 5 parafii katolickich. Pierwszą z nich erygowano już w XIII wieku, a więc w czasie, gdy miasto zyskało prawa miejskie. O murowanym oświęcimskim kościele w XIV wieku pisał już Jan Długosz. Z czasem Oświęcim bardzo znacząco zaznaczył się na mapie diecezji bielsko-żywieckiej: najpierw za sprawą opisanego poniżej objawienia maryjnego i powstania sanktuarium, a potem rozpowszechnienia kultu Maksymiliana Męczennika, mowa rzecz jasna o Maksymilianie Marii Kolbe, kanonizowanym w 1982 roku przez Jana Pawła II.

Oczywiście nie można zapominać o tragicznej przeszłości miasta, w którego pobliżu działał największy nazistowski obóz zagłady. Na jego terenie także odbywa się czasem niezwykła msza święta w Oświęcimiu – regularnie ma ona miejsce w dniu 14 sierpnia (uroczystości w parafiach trwają jednak najczęściej już od 10 sierpnia), a więc w rocznicę śmierci św. Maksymiliana Kolbe: zazwyczaj odprawiana jest o godzinie 10.30, na dziedzińcu bloku 11. Wierni przyjeżdżają autokarami z kościoła św. Maksymiliana i z Centrum św. Maksymiliana w Harmężach (to bardzo stara, znana od XIV wieku wieś w gminie Oświęcim, utworzono tam podobóz KL Auschwitz).

Msza święta w najstarszym kościele w Oświęcimiu

Najstarszy kościół w Oświęcimiu stanął prawdopodobnie jeszcze w XII wieku, kiedy osada była zakładana, na północ od obecnego rynku. Nie zachowały się po nim żadne pamiątki (legenda mówi, że spalili go Tatarzy), a w tym samym miejscu w latach 20. XIV wieku pojawił się kościół pw. Wniebowzięcia NMP. Być może był od razu murowany, tak bowiem sto lat później opisywał go Jan Długosz, ale nie jest to pewne. Wiadomo bowiem, że wiele razy go przebudowywano, a także odbudowywano po tragicznych wydarzeniach, na pewno po kilku dużych pożarach miasta (a takie miały miejsce przykładowo w 1470 i 1503 roku). Być może w trwalszej formie wzniesiono go około roku 1417. Dopiero od 1530 roku można dokładniej ustalić jego dzieje dzięki zachowanym dokumentom.

Najwięcej zmian w świątyni dokonano w II połowie XIX wieku, kiedy to przykładowo dodano górną murowaną część wieży, aczkolwiek wciąż jest żywym świadectwem wiary mieszkańców miasta na przestrzeni wieków. Najstarsze fragmenty kościoła pw. Wniebowzięcia NMP to obecnie dwa portale, na których widnieje data 1529. Znajdziemy też zawieszony krucyfiks z połowy XVIII wieku, część chrzcielnicy z początku XVII wieku (konkretnie jej pokrywę, reszta jest późniejsza), barokowe obrazy autorstwa Tomasza Dolabelli, a także epitafia, z których większość pochodzi z wieku XIX, ale też z wieku XVII (ks. Hieronima Russockiego, odnowiciela kościoła).

Msze święte w Oświęcimiu w najstarszym z jego kościołów odprawiane są w niedziele i święta 6 razy dziennie, między 6 a 18, a dodatkowo o 9.30 msza ma miejsce w kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dworach (to część miasta na prawym brzegu Wisły). Cyklicznie w kościele Wniebowzięcia NMP odbywają się nabożeństwa np. w intencji pokoju, powołań czy też do Miłosierdzia Bożego.

Msze święte w Oświęcimiu w Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych

Miejscem, do którego przybywa szczególnie wielu wiernych, jest Sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Możemy tam uczestniczyć we mszy świętej (w tym w tak zwanej Niedzieli ze Skarbami – to nic innego, jak msza dla rodziców z dziećmi, mocno ułożona pod najmłodszych), ale odprawiane są tam też: nowenny do Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, msze wieczyste, adoracje całodzienne, czuwania, wypominki, błogosławieństwa.

Kult Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych (słowo „wspomożycielka” pojawia się już w Litanii Loretańskiej) jest w regionie bardzo silny. Łączy się poniekąd z salezjanami, którzy do dziś opiekują się sanktuarium – przybyli do Oświęcimia w roku 1898, ale już wcześniej czczono Matkę Bożą w takiej formie, po prostu salezjanie jedynie umocnili tę ideę. Wszystko zaczęło się w 1894 roku, po ukazaniu się Maryi w czasie procesji Bożego Ciała nad ruinami podominikańskiego kościoła. Miejscowy proboszcz Andrzej Knycz postawił sobie wtedy za cel sprowadzić uczniów św. Jana Bosko, odbudować świątynię i uczynić z niej sanktuarium. Udało się to, kościół został poświęcony w 1904 roku, a trzy lata później na ołtarzu pojawiła się kopia cudownego obrazu Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, wykonana przez miejscowego artystę Jana Szczęsnego Stankiewicza. W zasadzie ten moment można uznać za początek istnienia sanktuarium (choć oficjalnie powstało aż 90 lat później) – do świątyni ruszyły pielgrzymki, głównie z Górnego Śląska i Małopolski. W 1944 roku, podczas intensywnych nalotów, podobno Matka Boża uratowała sanktuarium od zniszczeń.