Msze święte Banino - niedziele, święta i dni powszednie

Banino to jedna z największych dziś wsi w Polsce, uznawana za „sypialnię Gdańska”. Co ciekawe, raz w miesiącu msza święta w Baninie jest odprawiana w języku kaszubskim!

Parafia Banino – na granicy wsi i miasta

Banino to wioska – choć ludność przewyższa liczbą niejedno miasteczko, mieszkańców jest według wielu źródeł blisko 10 tysięcy, oficjalnie, w rzeczywistości prawdopodobnie więcej, co czyni z Banina jedną z najludniejszych polskich wsi – w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, a więc w sercu Kaszub. Leży nieopodal Gdańska, w zasadzie przypomina już peryferyjną dzielnicę Trójmiasta, jest w dużej mierze „gdańską sypialnią”.

Po raz pierwszy o miejscowości wspominają dokumenty z końca XIII wieku. Skąd nazwa? Tego do końca nikt nie wie, są aż cztery hipotezy: wszystkie łączą się ze słowem „bania”, czyli: albo dynia – mogłoby chodzić albo o uprawiane dynie, albo też o kogoś o takim przezwisku, może założyciela, albo kaszubskie określenie na „pagórek”, albo gwarowe określenie „dołu” (jako że osada pierwotnie miała górniczy charakter i wydobywano tutaj kruszce, była i żwirownia.

Wiadomo, że już w XIII wieku miejscowi chłopi ufundowali w Baninie kościół pw. św. Michała (co dziwić nie może, ziemie te należały wszak do oliwskich cystersów). Był to drewniany budynek, który spłonął w pożarze w czasie któregoś z najazdów, na pewno przed XVI wiekiem. W XVII wieku istniały plany dokładnej odbudowy świątyni przez zakon cystersów, ale ostatecznie do niej nie doszło.

Podobnie na panewce spaliły plany budowy kościoła na początku XVIII wieku, choć proboszcz z pobliskiej parafii chciał wymusić powstanie małym podstępem, mianowicie nadał ziemie w 50-letnią dzierżawę w zamian za postawienie świątyni (kroniki milczą, dlaczego dzierżawiący grunty Brandt z umowy się nie wywiązał).

Przez cały ten czas katolicy z Banina należeli do parafii w Matarni. Przez wieki wieś była zdecydowanie kaszubska, z niewielką domieszką ludności niemieckiej, z czasem stała się wsią dworską, jako że stały tu dwa dwory: Stefana Bukowskiego i Emila Lupke (a wokół nich piękne parki, z których dziś pozostały wspomnienia i pojedyncze drzewa).

Do budowy nowego kościoła w Baninie doszło dopiero po II wojnie światowej, a inicjatorem przedsięwzięcia był ksiądz Bigus. W XXI wieku zaczął się tutaj prawdziwy boom inwestycyjny, ziemia była tania, okolica sielska, zaczęły więc powstawać całe osiedla szeregówek, domków jednorodzinnych. Dziś są szkoły, przedszkola, restauracje, siłownie, bary – wszystko zmierza raczej w stronę miasta niż wiejskiej, acz chwalebnej przeszłości (Banino można stawiać za wzór jeśli chodzi o tożsamość narodową, nawet w czasach, gdy były to ziemie niemieckie).

Msze święte w Baninie w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny została erygowana w Baninie dopiero w grudniu 1982 roku. Kościół od frontu nie wyróżnia się może jakoś szczególnie, większe wrażenie robi oglądany z boku – niecodzienne są rozwiązania z nisko sięgającym spadzistym dachem i rzędami okien, niektórym przypominających może domy wczasowe. Bardziej interesująco jest we wnętrzu. O ile część z ołtarzem jest zwyczajna, o tyle część dla wiernych można uznać za oryginalną dzięki sklepieniu, filarom i balkonowi z drewna, odwołującym się do starych miejscowych tradycji.

W dni świąteczne i w niedziele msze święte w Baninie odprawiane są od rana aż do godziny 20, sześciokrotnie, co jest wyjściem ku rosnącym potrzebom zwiększającej się liczby mieszkańców.

Warto odnotować, że w ostatnią niedzielę każdego miesiąca jedna msza święta w Baninie (konkretnie ta o godzinie 10) odprawiana jest w języku kaszubskim. Msze z liturgią słowa w tym języku odprawia się w pojedynczych kościołach już od lat 80. XX wieku, aczkolwiek tylko za aprobatą lokalnych biskupów, bowiem prośby o tłumaczenie Mszału Rzymskiego na język kaszubski póki co spotykają się z odmową Konferencji Episkopatu Polski (mimo że Sobór Watykański II jak najbardziej dopuszcza takie rozwiązanie).

Życie Kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - inicjatywy

Liczba odprawianych mszy świętych w Baninie w Kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny na pewno zaskakuje na plus (nawet w dni powszednie są trzy, w tym dwie wieczorne), podobnie jak liturgia w języku kaszubskim.

Przy parafialnym kościele w Baninie działają prężnie: Oaza Dzieci Bożych, Schola Dziecięca, Liturgiczna Służba Ołtarza, zespół Cantamus Dei, Caritas, Wspólnota Marana Tha (słowa te po aramejsku oznaczają „Niech nasz Pan przyjdzie”, wspólnota ta m charakter nieformalny, a charakter modlitewno-ewangelizacyjny, jej cele to katechizacja dorosłych i nowa ewangelizacja, do której wzywał Jan Paweł II) czy wreszcie wspólnota mężczyzn „W połowie drogi” (to ruch zainicjowany w Trójmieście, konkretnie w Gdyni, a skierowany do mężczyzn w wieku 40+; wspólnota w Baninie spotyka się już od 4 lat w cyklu roku akademickiego, raz w tygodniu, na dwie godziny).