Msze święte Tarnobrzeg - niedziele, święta i dni powszednie

Miasto kojarzone z rodem Tarnowskich słynie z sanktuarium Matki Bożej Dzikowskiej, w którym odprawiane są również wyjątkowe konwenckie msze święte w Tarnobrzegu.

Msze święte Tarnobrzeg – Dzików i Miechocin

Obecnie na terenie Tarnobrzega znajduje się 10 parafii. Jedna z nich obejmuje Dzików, a więc historycznie starszą część miasta, to tam siedzibę mieli Tarnowscy (sam zaś dzisiejszy Tarnobrzeg był raczej przysiółkiem przy Dzikowie oraz Miechocinie, a i sama nazwa „Tarnobrzeg” początkowo była odrzucana przez jego mieszkańców).

Pierwsza znana chrześcijańska kaplica stanęła w tej okolicy we wspomnianym Miechocinie, fakt ten odnotowano około 1000 roku, pierwsza parafia także powstała w tej najstarszej z dzisiejszych dzielnic Tarnobrzega – był to rok 1132. Co ciekawe, miechocińska parafia pw. św. Marii Magdaleny była aż do 1922 roku jedyną miejską parafią w okolicy. Dziś znajdziemy tam najstarszy z tarnobrzeskich kościołów, z gotyckim prezbiterium (to prezbiterium początkowo stanowiło samoistną świątynię) zdobionym barokowym ołtarzem głównym. Kościół pw. św. Marii Magdaleny został ukończony prawdopodobnie w 1340 roku, a w 1992, podczas prac konserwacyjnych, odkryto w nim niezwykłe stare polichromie. W najstarszej ze świątyń msze święte w Tarnobrzegu odbywają się (w niedziele i święta) trzy razy dziennie.

Msze święte w Tarnobrzegu w sanktuarium Matki Bożej Dzikowskiej

Tarnobrzeg i tutejszy Kościół Katolicki wiele zawdzięczają dominikanom, których na te ziemie sprowadzili Tarnowscy. Zakon zajął się opieką nad cudownym obrazem Matki Boskiej, jaki stał się słynny na przełomie XVII/XVIII wieku. Mowa o obrazie Matki Bożej Dzikowskiej (nazywaną później nawet Królową Zagłębia Siarkowego), namalowanym we Flandrii. Do Polski dzieło trafiło przez Wołyń, długo będąc po prostu rodzinną pamiątką, którą od nieznanego wojaka otrzymał ród Białkowskich. Po podarowaniu go Janowi Stanisławowi Tarnowskiemu spędził lata, wisząc w komnatach pałacowych lub zwinięty w skarbcu. Dopiero kiedy za namową cysterskiego opata zawisł w zamkowej kaplicy, zaczęły się dziać rzeczy niezwykłe. W 1675 roku obraz Matki Bożej Dzikowskiej został oficjalnie uznany za ten powodujący cuda, w związku z czym przeniesiono go do nowego drewnianego kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przy klasztorze dominikanów. Wkrótce klasztor i kościół stały się słynnym na cały region sanktuarium, do którego pielgrzymowały tłumy (przez co drewniany kościół stał się za mały już po kilkunastu latach). Kilka osób dzięki Matce Bożej Dzikowskiej miało wrócić do życia, wiele zostało uzdrowionych (w tym i przedstawiciele rodu Tarnowskich), głusi zaczynali słyszeć, niewidomi widzieć, a kiedy jeszcze znajdował się w kaplicy, nad budynkiem tym w nocy lśniła jasność, bowiem z obrazu wychodziła łuna.

Msze święte w Tarnobrzegu w opisywanym sanktuarium odbywają się w niedziele i święta aż 7 razy dziennie. Trzeba wiedzieć, że dominikanie mają przywilej odprawiania mszy konwenckich w wielu intencjach. Jest ona odprawiana raz dziennie, a intencje można podesłać dzięki specjalnemu formularzowi na stronie sanktuarium. Konwencka msza święta w Tarnobrzegu odprawiana jest zawsze o godzinie 18, zarówno w święta, jak i dni powszednie.

Msza święta w Tarnobrzegu w perełce Wielowsi

Omawiając historię Tarnobrzega, nie sposób nie wspomnieć o Wielowsi, niegdyś zwanej z łaciny Magnavilla lub po staropolsku Wyelyawieś. Stąd wszak pochodziła Dzierżka, a więc żona Rafała Tarnowskiego, który dał początek „tarnobrzeskiej linii” rodu. Wielowieś była parafią już w 1215 roku, i to znaczącą – pielgrzymowali tu bł. Czesław, św. Jadwiga (Królowa) i św. Jacek Odrowąż. Ogólnie też i Tarnowscy długi czas to miejsce cenili wyżej niż Dzików, a ponadto był okres, kiedy w czasach zarazy w miejscowym kasztelu schronili się Zygmunt I Stary i Bona.

Dziś Wielowieś to najbardziej wysunięta na północ z dzielnic Tarnobrzega. Znajduje się tutaj klasztor dominikanek, znany z działalności matki Kolumby Róży Białeckiej, założycielki Dominikanek ze Zgromadzenia Sióstr św. Dominika. Wielowieś jest osobną parafią, a jej centrum jest zabytkowy kościół pw. św. Gertrudy i św. Michała Archanioła. Kościół nie jest specjalnie stary – pochodzi z 1884 roku, aczkolwiek przylegająca do niego kaplica grobowa Tarnowskich jest sporo starsza, z początków XVII wieku. Wszystkie wcześniejsze świątynie płonęły w pożarach wzniecanych a to przez Tatarów, a to Szwedów, a to z nieznanych dziś przyczyn (nie było o to trudno, wszystkie były drewniane). Świątynia została po 50 latach rozbudowana. Od 1985 roku prowadzi się różne prace konserwacyjne – ich natężenie poprzedziło wizytę Jana Pawła II w 1999 roku (to właśnie we Wielowsi papież wówczas wylądował), a zakończyły się one dopiero po 2013 roku. Tak więc 800-lecie istnienia parafia obchodziła w pięknie odnowionym kościele, w którym obecnie w niedziele i święta msze święte w Tarnobrzegu są odprawiane 3 razy dziennie (czas odprawiania mszy wieczornej zależy, co ciekawe, od tego, czy jest już czas zimowy, czy też letni).