Msze święte Nowa Brzeźnica - niedziele, święta i dni powszednie

Nowa Brzeźnica to miejscowość, która posiadała prawa miejskie i gdzie urodził się Jan Długosz. Msze święte w Nowej Brzeźnicy odprawiane są w neogotyckim kościele stojącym na miejscu o wiele starszej, średniowiecznej świątyni.

Msze święte Nowa Brzeźnica – najważniejsze informacje

Msze święte w Nowej Brzeźnicy, biorąc pod uwagę niezbyt pokaźną wielkość parafii, odbywają się w niedziele i święta aż trzy razy dziennie, o 9, 11.30 i 17, z kolei w dni powszednie o 7 rano lub też wieczorem, o 17 (od października do marca) lub 18 (pozostałe miesiące).

16 dnia każdego miesiąca w kościele św. Jana Chrzciciela ma miejsce msza święta wotywna w Nowej Brzeźnicy poświęcona osobie św. Jana Pawła II, zaś w każdą środę nowenny za wstawiennictwem NMP Nieustającej Pomocy.

Filiami parafii św. Jana Chrzciciela w Nowej Brzeźnicy są:

• Stara Brzeźnica (kościół św. Stanisława Męczennika, msza w niedziele i święta o 7.30; do 1939 roku stał tu zbudowany z drewna modrzewiowego kościółek pod tym samym wezwaniem, spłonął jednak na samym początku wojny),
• Dubidze (kościół św. Floriana - msza w niedzielę i święta o 10)
• i Kuźnica (kościół pw. NMP Nieustającej Pomocy, msza święta wyjątkowo w soboty o godzinie 15.30).

Msze święte w Nowej Brzeźnicy w kościele św. Jana Chrzciciela – historia świątyni

Dziś msze święte w Nowej Brzeźnicy odprawiane są w kościele pw. Jana Chrzciciela, parafia należy do archidiecezji częstochowskiej (swego czasu miejscowość należała do paulinów, podatki z niej szły na utrzymanie klasztoru na Jasnej Górze).

Jego budowa zaczęła się w roku 1902, kamień węgielny poświęcono w roku 1904, a ostatnie prace ukończono około 1910 roku, przede wszystkim dzięki staraniom miejscowego proboszcza Józefa Piotrowskiego oraz jego dwóch wikariuszy, Wincentego Wrzalińskiego oraz Teofila Jankowskiego (ten drugi został potem proboszczem i jego zasługą jest kompletowanie wystroju świątyni).

Budowla została wzniesiona w stylu neogotyckim, oryginalny jej wygląd można zobaczyć na archiwalnych fotografiach na stronie gminy. W wieży zawisły dzwony z wcześniejszej świątyni, pochodzące jeszcze z XVII wieku. Prace wykończeniowe trwały jeszcze dwie dekady – stopniowo pojawiały się witraże, ołtarze boczne, ławki, Droga Krzyżowa, organy, a w 1930 wnętrze udekorowano polichromiami według projektu Jana Bukowskiego, profesora krakowskiej ASP. Na kościele pojawiła się ponadto tablica upamiętniająca datę śmierci najsłynniejszego obywatela Nowej Brzeźnicy, czyli kronikarza Jana Długosza, który w 1415 roku właśnie tu się urodził; jego ojciec był brzeźnickim starostą.

W czasie wojny świątynia przeżywała trudne chwile, została zmieniona w hotel robotniczy, potem dość dokładnie obrabowana, a w 1945 roku uszkodzona. Kilka lat po wojnie naprawiano szkody i odremontowano ją (może nie zawsze idealnie – przykładem powiększenie dzwonów, które owszem, udało się, ale kosztem starych zdobień...), by ponownie konsekrować świątynię w 1953 roku.

Nowa Brzeźnica – rozkwit i upadek

Nowa Brzeźnica to wioska w powiecie pajęczańskim, w województwie łódzkim. Obecnie mieszka tu kilkaset osób, ale to miejsce ze wspaniałymi tradycjami – Nowa Brzeźnica przez blisko 600 lat posiadała prawa miejskie, w tym na zasadach miasta królewskiego: zyskała je w 1287 roku, zaś straciła w 1870.

Początków miejscowości należy szukać około 1265 roku, kiedy to Leszek Czarny pozwolił dwom osadnikom wykarczować łany brzeziny (czyli lasu brzozowego, stąd nazwa) i założyć osadę przy szlaku wiodącym ze Śląska na Ruś. Niedługo potem musiał tu stanąć pierwszy drewniany kościół, w każdym razie kroniki wspominają o tutejszym zamku Kazimierza Wielkiego budowanym nieopodal cmentarza. W 1417 roku Władysław Jagiełło ufundował tu już murowaną świątynię i to z tamtych czasów pochodzi najstarsza część obecnego kościoła – mowa o gotyckiej dzwonnicy, a w zasadzie jej fragmentach, włączonych w obręb współczesnych murów. W 1541 roku miejscowa parafia nosiła wezwanie św. Walentego, a przy kościele – lub wręcz w nim – znajdował się przytułek dla ubogich.

Od XIV do XVI wieku Nowa Brzeźnica przeżywała mały renesans – handel przynosił spore zyski, działały karczmy i młyny, odbywały się 4 spore jarmarki. Później jednak zaczęły się cięższe czasy, za co odpowiadały klęski głodu, zaraza, pożary (te w XVIII wieku strawiły niemal całą zabudowę), przemarsze wojsk pustoszących okolicę. Feralny rok 1870 zdegradował miasto do rangi wsi, co było częstą karą praktykowaną przez zaborców dla miejscowości wspierających (naprawdę lub rzekomo, wystarczał pretekst) powstańców z roku 1830 i 1863...